Tips Flydrive Georgië

We hebben in augustus 2026 een rondreis gemaakt in Georgië. De reisafstanden zijn kort, alleen zitten er veel gaten in de weg, loopt er veel vee op de weg en zijn het vooral smalle tweebaanswegen. Het rijden gaat daardoor niet zo snel. De temperatuur in de bergen is heerlijk in de zomer, de rest van het land is nogal heet.
We hebben een combinatie gemaakt van wandelen en culturele bezienswaardigheden zoals forten, kerken en kloosters.
Tbilisi
Tbilisi ligt op heuvels met een rivier erdoorheen. Buiten het centrum zijn veel wijken met Sovjetflats.
Het centrum is niet heel groot. Wij waren er drie dagen; twee dagen waren ook voldoende geweest. Het centrum is prima te belopen. Er is een metro en veel bussen. De Bolt app werkt ook goed, taxi's zijn niet duur.
De oude stad
De oude stad ligt tegen een heuvel aan. Hier zijn de zwavelbaden met de ronde koepels. Zoals Orbeliana Baths met een mooie voorkant, zie de meest linkse foto hierboven. Leuk om een massage of behandeling te nemen, zeker bij slecht weer. Achter de zwavelbaden ligt de Leghvtakhevi Canyon. Het is mooi om langs het riviertje te wandelen tot het watervalletje. En dan weer terug. Grappig dat het Narikala Fort op de plattegrond hiernaast ligt, terwijl het fort heel hoog op de heuvel is boven de steile rotswand.
De Meidan bazaar is ondergronds en grappig om te zien wat de Georgische souvenirs zijn (zoals bontmutsen).
Gudiashvili Square is een leuk pleintje. Hier heeft Pepijn een middag zitten tekenen. Er zijn leuke straatjes omheen met huizen met uitgebouwde balkons.
Aan de brug hier aan de overkant van de rivier staat de Metekhi-kerk met het enorme standbeeld van Koning Vakhtang Gorgasali. Vanuit hier heb je mooi uitzicht op de oude stad aan de overkant en bovenop de heuvel het fort en Mother Georgia standbeeld.
Kabelbanen
Een kabelbaan gaat vanuit het Rike park over de oude stad de heuvel op naar het Moeder Georgië-standbeeld (Kartlis Deda), het Narikala Fort en de Botanische Tuin.
De andere kabelbaan gaat naar het Mtatsminda-pretpark. Bij deze kabelbaan staat naast het onderste station het mooi gerenoveerde Gabashvili Huis. Als je naar beneden loopt, kom je halverwege langs de Mama Daviti kerk.
Als je tijd hebt, kun je een mooie wandeling maken bovenlangs van de ene naar de andere kabelbaan. Bij beiden hebben we de kabelbaan omhoog genomen en zijn we naar beneden gelopen. Aanrader!
Rustaveli Avenue
Rustaveli Avenue is de grote doorgaande straat met musea, het parlement, restaurants. De straat begint (of eindigt) op het Vrijheidsplein (Liberty Square). Het is leuk om door deze straat te lopen. Helemaal aan andere kant dan Liberty Square zit Stamba: een Sovjet drukkerij waar nu een hotel, bakkerij, boekwinkel en café in zit. Erg mooi vonden wij.
Bij Kvarts coffee tekenen ze je hoofd op het bekertje.
Overige bezienswaardigheden
De Vredesbrug is modern en het uitzicht vanaf de brug is de moeite waard.
Bij de Dry Bridge zit de Dry Bridge Market. Dit zijn stalletjes met souvenirs, Sovjetparafernalia en sieraden. Wij vonden dat een zooitje en vroegen ons af of het oud-Russisch was of van moderne Chinese makelij.
The Clock Tower is nog niet zo oud en hoort bij een poppentheater. Door deze straat lopen is leuk met meerdere restaurants, terrassen en kerken. Je kunt even de Vredesburg oplopen en dan helemaal doorlopen door deze straat naar de Metheki brug en daar de kabelbaan nemen in het Rike Park.
Fabrika is een oude fabriek, nu een hotel met een binnenplein vol cafés en restaurants. Heel gezellig met veel muurschilderingen. Het ligt aan de andere kant van de rivier dan het centrum, ons appartement lag op loopafstand. Ik zou er niet speciaal voor heen lopen.
De Sameba Kathedraal zie je vanuit de hele stad overal bovenuit steken.
Wandelingen
Zoals in veel steden zijn er organisaties die wandelingen met een gids aanbieden. Wij vinden het heel interessant om te doen, omdat je een verhaal erbij krijgt en wordt gewezen waarop te letten. Dingen vallen op die je niet zomaar zelf ziet. Wij hebben bij Guru walks de communistische wandeling gedaan en vonden die superinteressant. We kregen wel heel veel informatie in een korte tijd, het was meer een college dan wandelen. De andere aanbieder is Tbilisi Free Walking Tours. Kies er eentje die je aanspreekt qua route en thema (bijvoorbeeld wijn, eten, historie, communisme, street art). We betaalden 15 EUR pp.
Chronicles of Georgia
De Chronicles of Georgia is een Sovjetmonument aan het Tbilisi-stuwmeer. Het is ver buiten het centrum en met het OV niet handig te bereiken. Je kunt een Bolt nemen, wij zijn er zelf naartoe gereden met de auto. Het is groot en indrukwekkend. Aan het stuwmeer kun je ontspannen en zwemmen.

Mtscheta
Het stadje Mtscheta is een leuke stop vanuit Tbilisi richting Kazbegi of richting Kutaisi.
Twee bezienswaardigheden zijn hier interessant: het centrum met de Svetitschoveli-kathedraal en het uitzicht over het stadje en de twee rivieren vanaf de heuvel van het Dzjvariklooster. Door de rivieren moet je wel 20 minuten rijden van het centrum naar het klooster. Het is hier nogal toeristisch, vooral omdat toeristenbussen met dagtochtjes van Tbilisi naar Kazbegi hier stoppen.
Je ziet bij het klooster nauwelijks waar de monniken wonen en dat ze in rust kunnen zijn met al die toeristen lijkt me sterk. Als je met je rug naar de kerkdeur staat zie je klein heuveltje tegenover de kerk. Daar kun je naartoe lopen. Hier is het veel rustiger en je hebt een mooier zicht op de kerk en het stadje.
Uplistsikhe
Om via de grottenstad Uplistsikhe naar Kutaisi te rijden, pak je bij Mtscheta niet de snelweg naar het westen, maar de N-weg iets zuidelijker. Die is tweebaans en rijdt ook prima. Het grottencomplex is leuk en het uitzicht over de rivier is ook mooi. Een bijzondere plek!
Wij hebben geluncht bij een gezellig restaurant aan de rivier: Old Uplistsikhe. Na de entree loop je een stukje door voor het restaurant. Je kunt bij de ingang omhoog klimmen, het kan ook vanaf het restaurant.
Er is een klein museumpje, de film daar vond ik de moeite waard en het is lekker koel in de airco.
Gori

Het Stalinmuseum in Gori is zeker de moeite waard. Hier staan ook zijn geboortehuis en de treinwagon waarmee Stalin zich door Europa liet rijden.
Wij zijn in een dag van Tbilisi naar Kutaisi gereden met stops bij de Chronicles of Georgia, in het centrum van Mtscheta, Uplistsikhe en het Stalin Museum in Gori.
Op de terugweg naar het oosten hebben we net buiten Gori een nacht geslapen en gedineerd bij wijnmakerij Gogi Dvalishvili. Dat was een interessante wijnproeverij en -kelder met traditionele aardewerken qvervi.
Kutaisi
We waren niet zo'n fan van Kutaisi. Het was drukkend heet en dat schijnt in de zomer normaal te zijn. In Kutaisi zelf zijn de hoogtepunten de overdekte markt en de Bagrat kathedraal op een heuvel. In het centrum is een mooie fontein, het operagebouw en een klein park. De Botanische Tuin vonden we niet bijzonder. Wij hebben een hele dag de stadswandeling gedaan. Dat was echt niet de moeite waard, we hebben vooral door saaie woonwijken gelopen. We hebben een kookworkshop gedaan en dat was wel grappig bij mensen thuis. We kregen geen recepten mee, alles ging op gevoel.
Er is buiten Kutaisi veel te doen, alleen vonden wij dat allemaal niet zo bijzonder:
Martvili canyon. Vonden we heel toeristisch, relatief duur en helemaal niet de moeite waard. Het is een kleine canyon met een paar watervalletjes. Mooiere watervallen ga je nog heel veel zien in de Kaukasus. Wij zijn er gestopt op weg naar Svaneti, dan kom je er toch langs.
Okatse Canyon, schijnt nog kleiner te zijn dan Martvili.
Prometheus grotten. Ze verkopen combinatietickets voor Martvili, Okatse en Prometheus. Ik vind het alle drie niet bijzonder genoeg.
Twee kloosters: Gelati en Motsameta. Gelati was vanwege renovatie gesloten. Motsameta ligt mooi in de heuvels, we zijn een beetje verwend, dat we dachten: weer een klooster.
De Katskhi Pillar. Een losstaande rots met een kloosterkerk erop. Nog best ver rijden vanaf Kutaisi (1 uur en 15 minuten enkele reis), hebben wij daarom niet gedaan.
Tskaltoebo met tientallen vervallen sanatoria. Wij zijn hier een hele dag geweest. Het wandelen in de bosrijke omgeving is best mooi en het is wel een grappige omgeving met al die grote vervallen gebouwen. De sanatoria zijn veelal afgesloten en meer van hetzelfde als je er 1 of 2 gezien hebt.
Op de website van Wanderlush staan heel veel sanatoria beschreven (deze website is sowieso een aanrader met heel veel praktische en actuele informatie over heel Georgië). Toen wij er waren, waren de meeste permanent afgesloten of werden bewaakt vanwege instortingsgevaar. Het is onduidelijk of ze gerenoveerd gaan worden of afgebroken voor projectontwikkeling.
Sanatorium Spring 6 is als enige nog in gebruik. Bathhouse 8 is anders dan de andere door de ronde baden. Sanatorium Imereti konden we nog ingaan en bij Metallurgist is nog veel te zien. Je betaalt hier 5 GEL (1,5 EUR) aan plaatselijke mensen die zo wat verdienen. Dit sanatorium is wel grappig omdat daar veel spullen van vluchtelingen uit Abchazië zijn blijven liggen en een bioscoop en een kroonluchter te zien zijn. Restaurant Magnolia vonden wij een bijzondere locatie om te lunchen.
Kutaisi is prima als tussenstop naar Svaneti vanuit Tbilisi. Wij bleven drie nachten, dat is te lang voor wat er te zien en te doen is in de omgeving. Met 1 overnachting kun je op weg naar Svaneti in Tsaltkoebo 1 of 2 vervallen sanatoria bezoeken.
Svaneti

Deze regio in het noordwesten van Georgië vonden we het absolute hoogtepunt van onze reis! De bergen zijn hier ontzettend mooi en omdat de vallei tot een paar jaar geleden moeilijk bereikbaar was, zijn de dorpen heel bijzonder en authentiek. In de hele vallei staan meer dan 200 middeleeuwse torens. Dit zijn een soort persoonlijke forten omdat families nogal eens ruzie hadden. Ze konden zich opsluiten in hun toren om zich voor een andere familie te verbergen. De torens beschermden ook tegen lawines en aardbevingen.

Over het rijden naar en in deze regio wordt in mijn ogen nogal overdreven gedaan. Hier zou je een 4x4 voor nodig hebben. Tussen Mestia en Ushguli mag je zelf niet rijden van sommige autoverhuurmaatschappijen en de route via de oostkant over de Zagari pas wordt door sommige verhuurders helemaal verboden. Dat is oude informatie, zie ook de website van Wanderlush. Sinds 2024 ligt er een goede betonweg naar Ushguli. Het rijdt niet snel door de hoeveelheid koeien, landslides, gevallen stenen, bochten en gaten in de weg. Maar het is uitstekend te doen, ook zonder 4x4, gewoon rustig rijden. We doen 6 uur over 220 kilometer. De andere weggebruikers zijn helemaal niet gevaarlijk en het is in 2026 totaal niet druk. De uitzichten onderweg zijn echt verschrikkelijk mooi: watervallen, gletsjers en in het Svaneti-dal al die dorpjes met middeleeuwse torens. Fantastisch!
Je kunt prima een rondje rijden vanuit Koetaisi: via Zoegdidi of Martvili canyon heen, via Lentheki terug. Lentheki is een leuke lunchstop, restaurant Kubdari is een aanrader. Kubdari is het Georgische gerecht ‘vlees in deeg’, en dat is de specialiteit van dit restaurant.
In het dorp Mestia zelf is de Ushba straat de mooiste. Die ligt wat hoger in het dorp en daar staan meerdere torens naast elkaar met een mooie achtergrond voor de foto’s. De hoofdstraat zit vol met restaurants en winkeltjes. Hier lopen ook koeien op straat en er is best veel verkeer. Coffee Cor is een leuk plekje aan het park voor koffie. Cafe Laila zit aan de andere kant van het park en heeft een mooi terras.
Sommige torens zijn tegen betaling te bezichtigen, wij hebben de torens Niguriani en Margiani gekozen. Bij de laatste mag je op het dak, best hoog zonder valbeveiliging. Naast Margiani zit het restaurant Lanchvali. Op de eerste verdieping leuk uitzicht, eten is overal hetzelfde. Wij vonden dit wel leuk omdat het wat hoger in het dorp ligt zodat het minder druk is.
Er is een bioscoop(je) met strandstoelen waar de film Dede meerdere keren per dag te zien is. Deze film speelt zich af in de jaren ‘90 in Ushguli en geeft een interessant (niet leuk) beeld hoe ouderwets het leven zo kortgeleden hier nog was.
In deze streek zijn veel wandelingen de moeite waard:
De bekendste wandeling van heel Georgië is van Mestia naar Ushguli: 60 kilometer in 3 of 4 dagen, met overnachtingen in guesthouses in kleine dorpjes. Wij hebben alleen de eerste etappe gedaan en lopen vanaf het hoogste punt aan de andere kant van de berg terug naar Mestia in plaats van door naar Ushguli. Op het hoogste punt verkopen ze wat te drinken.
De Koruldi meren zijn een pittige wandeling van 20 kilometer met 1400 hoogtemeters. Het is 4 uur heen en 3 uur terug naar beneden. Je kunt ook alleen het eerste stuk wandelen tot het Uitkijkkruis over Mestia, dan heb je wel net het steile stuk. Hebben wij niet gedaan, geen tijd voor gehad.
Je kunt in een half uur naar de Chalaadi-gletsjer rijden langs het vliegveldje en daar de wandeling naar de gletsjer starten. We hoorden dat militairen mensen daar aan het tegenhouden waren, dus die wandeling hebben we helaas niet gedaan.
De kabelbaan naar het Hatsvali-skigebied was gesloten. Het moet mooi zijn om hier met de kabelbaan omhoog te gaan en boven een rondwandeling te doen.
De wandeling in de Ushba vallei naar de Shdugra waterval is ook erg mooi. Je rijdt eerst 45 minuten naar het dorpje Mazeri. De laatste 3 kilometer rijd je over een goede gravelweg en je parkeert bij het Hikers Cafe. Dat is een leuke plek met een forelvijver, zitjes en hangmatten en een restaurant met hun specialiteit ‘forel in deeg’. Het is iets minder dan 2 uur omhoog klimmen naar de waterval, in het begin vooral door bossen. In 1,5 uur wandel je naar beneden.
We zijn een hele dag naar Ushguli gegaan, dit zijn een paar dorpjes bij elkaar aan het einde van de vallei. We hebben rondgelopen in de dorpjes zelf en daar prachtig gewandeld richting de Shkhara-gletsjer. Wat is het hier bijzonder en mooi!
We zijn heen en weer gereden van Mestia naar Ushguli in 1,5 uur. De betonnen weg is prima, het gaat alleen traag (vooral door koeien). Als je het geen probleem vindt om ergens slechts één nacht te slapen, dan zou ik zeker een nacht minder in Mestia doen en die in Ushguli doorbrengen. Dan hoef je niet heen en weer te rijden omdat je vanaf Ushguli aan de oostkant over de Zagari-pas terugrijdt richting het zuiden.
Vanaf de Queen Tamar toren en de Lamaria Kerk heb je heel mooi uitzicht.
Wij zijn 5 nachten in Mestia gebleven zodat we zeker een paar mooie dagen qua weer hadden.
Borjomi
Borjomi is bekend van het bronwater en de zwavelbaden. De bron is afgedekt door een fraaie groene koepel waar twee oude dames gratis bekertjes van dit heilzame water uit de bron gratis uitdelen. Om het Borjomi-park in te mogen, moet je als buitenlandse toerist betalen. Het is een mooi park langs een rivier en er staan ook hier kermisattracties. Vanuit het park gaat er een oude Sovjet-kabelbaan naar een reuzenrad bovenop een heuvel. De oude bottel fabriek staat er nog en buiten het stadje is een enorme moderne fabriek voor het bronwater. Overal in Georgië krijgen we Borjomi water te drinken.
In het hele dorp staan souvenirstalletjes en er is een mooi blauw gebouw wat een Iraanse ambassadeur heeft laten bouwen. Het grote Crowne Palza hotel is een soort Disney gebouw en pas een paar jaar geleden gebouwd.
De zwavelbaden zijn drie zwembaden, een kilometer of 4 langs de rivier verder het bos in. Het is een mooie wandelroute en de baden zijn wel leuk om te bezoeken. De tsaren hebben dit wandelpad laten aanleggen en zelfs toen geloofden ze al in de heilzame werking van dit water. Het dorpje staat vol met jeeps en squads die je naar de zwavelbaden en de heuvel op brengen. Beetje teveel aanbod voor het beperkt aantal toeristen.
Cafe Iggy vonden wij een heel leuk restaurantje, zeker de tomatensoep is een aanrader. Het ligt een beetje buiten de drukte.
In het Borjomi Nationaal Park is 1 wandeling uitgezet, die hebben wij niet gedaan.
We hadden het plan om vanuit hier naar Vardzia de grottenstad in het zuiden te rijden. Dat is wel 2 uur heen en 2 uur terugrijden. Wij hadden net die dag regen dus zijn gestopt in Akhaltsikhe voor het compleet gerestaureerde Rabat fort. Helaas dus niet in Varzia geweest. Akhaltsikhe en Vardzia zijn goed te combineren, zeker als je een nachtje in Vardzia blijft slapen.
Military Highway naar Kazbegi (en terug)
De weg van Mtscheta naar Kazbegi en de Russische grens is druk. Hoe noordelijker je komt, hoe hoger en mooier de bergen worden. Deze weg is een populaire dagtocht met toeristenbussen vanuit Tbilisi terwijl het toch ruim 3 uur enkele reis is, zonder te stoppen. De stops onderweg maken het juist afwisselend, net als het mooie landschap.
Zoals ik hierboven al schreef, is Mtscheta vanuit Tbilisi na ongeveer 45 minuten de eerste stop. Daarna is een uur verder rijden het Zhinvali stuwmeer met het Ananuri Fort. Langs het meer zijn veel stopplaatsen met uitzichtpunten en souvenirstalletjes. Bij het fort kun je ook naar beneden lopen naar het meer. Hier kun je zwemmen, jetskiën en met een bootje meevaren. Dat zagen we niet veel mensen doen. Vanaf de brug over de rivier heb je het mooiste zicht op het fort en het meer:

Een uur en 15 minuten verder rijden kom je door het skioord Gudauri (vonden wij troosteloos in de zomer) en kort daarna bij het Russisch-Georgisch vriendschapsmonument. Dit ligt geweldig in de mooie bergachtige omgeving. De uitzichten zijn fantastisch. Het is wel een drukke toeristenomgeving. Op de terugweg waren we er voor 9 uur 's ochtends en dan is het heel rustig. Er zijn nog geen souvenirstalletjes open, zelfs de meneer van het parkeergeld is er nog niet:
Er worden nog een paar andere stops aanbevolen, zoals het Georgisch Pamukkale: een stuk wit travertijn, twee rivieren die samenkomen en een bron. We zijn gestopt en we vonden ze alle drie totaal niet de moeite waard.
Op de terugweg van Kazbegi naar Telavi rijden is het eerste deel dezelfde route over de Militairy Highway.. Bij het Ananuri fort rijden we dan naar het oosten in plaats van naar het zuiden. Hier is het een heuvelachtig gebied met weinig bebouwing en veel bossen. Stoppen bij het Kvetera fort is de moeite waard door een schattig kerkje. Je kunt niet helemaal tot boven rijden, de laatste kilometer moet je lopen. Wij waren hier de enigen, een bijzondere plek:
Het Alaverdi klooster schijnt ook mooi te zijn. Dit is vanaf Achmeta een klein stukje omrijden naar Telavi (hebben wij niet gedaan).
Kazbegi
De regio Kazbegi met het dorp Stepantsminda ligt ten noorden van Tbilisi richting de Russische Grens. Het dorp vonden wij niet fraai. Wij vonden het nogal een rotzooitje overal, bijna geen leuke koffietentjes of restaurants.
Wat wel bijzonder is, is het uitzicht op de Gergeti Trinity Church aan de overkant hoog boven het dorp met Mount Kazbegi op de achtergrond. Wij waren hier vijf dagen en het uitzicht op het kerkje veranderde voortdurend door het weer. Soms lag alles in de wolken of was alleen het kerkje te zien en Mount Kazbegi niet. Vanuit het terras van het 5-sterren Rooms Hotel is het uitzicht op het kerkje subliem, een aanrader om hier wat te gaan drinken (of eten).

Je kunt vanuit het dorp in 1,5 uur omhoog wandelen naar de Gergeti Trinity Church (let op dat je de niet-steile route neemt!). Dat waren wij van plan, we hadden alleen nogal veel dagen regen hier. Dus toen het een keer ’s middags opentrok, zijn we meteen met de auto naar boven gereden. We hebben een stuk van de kerk vandaan geparkeerd en zijn met uitzicht op de kerk en de Kuro-bergketen (de bergen aan de kant van het dorp) naar de kerk gewandeld. Zelfs met het relatief slechte weer was het hier erg druk. Het plaatje van de kerk met de Kuro bergen op de achtergrond staat op bijna elke reisgids van Georgië en wil zo’n beetje elke toerist fotograferen.
Vanuit Kazbegi zijn er prachtige wandelingen te maken. Bij de Gergeti Trinity Church kun je richting Mount Kazbegi wandelen: de Gergeti-gletsjerhike. Ongeveer 11 kilometer in 4 à 5 uur 1300 meter omhoog en dan in 3 à 4 uur weer naar beneden. Als je helemaal tot het dorp loopt, komt er nog 1,5 uur enkele reis bij.
Een andere gave wandeling is in de Juta vallei op een uurtje rijden.
De weg naar het dorp Juta is de slechtste weg die we gereden hebben. Vanaf het dorpje Akhaltsikhe is het 3 kilometer gravel met echt elke meter een kuil. Er is een landslide geweest in 2025 en daar staat een bord dat je niet verder mag. Dat doen heel veel mensen wel, wij werden door een lokale bewoner gestopt en hij vraagt parkeergeld om langs de weg daar te parkeren. Business modelletje van gemaakt. De laatste 2,5 kilometer naar het dorp hebben we gewandeld, dat was heel mooi over de weg. De weg is dat stuk veel beter dan de 3 kilometer ervoor waar we nog wel mochten rijden. Dus je kunt het prima rijden, taxi's rijden hier ook voortdurend. In het dorp Juta start de wandeling. Het wandelpad is de eerste kilometer steil omhoog klimmen tot hotel restaurant Fifth Season. Daarna is het redelijk vlak.
Fifth Season is een hele bijzondere plek, met hangmatten en relaxplekken. En het uitzicht…! We hebben hier op de heenweg iets gedronken en op de terugweg soep als late lunch genomen.
De vallei is zo ontzettend mooi, ze noemen het ook wel de Georgische Dolomieten. We hebben bijna de gehele wandeling uitzicht op het Chaukhi-gebergte. Je kunt in deze vallei een rondje lopen naar een meertje en terug via een watervalletje (of andersom). Door de vele regen was het water in de rivier best hoog en veel stepping stones lagen daardoor onder water. We moesten soms met blote voeten door het koude water waden. Een brug was ingestort. Dit is het drukste waar we zijn geweest, er zijn ook veel toeristen op paarden.
In de Truso vallei is een wandeling langs een rivier. Door de eerdergenoemde regen hebben we deze wandeling niet gedaan en gekozen voor de Juta vallei. De weg naar het startpunt van de Truso wandeling schijnt nog slechter rijden te zijn dan de weg naar naar Juta.
Op de grens met Rusland ligt het Dariala-klooster in de Dariala-kloof. Een bijzondere en mooie plek tussen de hoge bergen met een waterval. Het klooster is pas in 2011 geopend en de monniken hebben een heel gezellig en lekker café-restaurant Monastry en een prachtige bibliotheek. Zelfs met regenachtig weer leuk om te bezoeken!
Telavi
Het stadje Telavi heeft ons in positieve zin verrast. Het is schoon, netjes en de wegen zijn heel. Een grote holle boom is een bezienswaardigheid. Het Batonis kasteel is een groot gebied midden in het centrum met een museum, paleis, school en kerkjes. Hier was bijna niemand terwijl het zeker de moeite waard is. We moesten even zoeken naar de ingang aan de westkant. Er is een mooi park met een permanent kermisje en uitzicht over de Kaukasus.
We vonden Restaurant Doli heel gezellig. Er waren geen Georgiërs, alleen toeristen. Dat is normaliter geen goed teken, alleen sprak daarom de sfeer ons juist aan.
Restaurant Mestvireni vinden we echt een grote aanrader. Dit ligt op een prachtige locatie in een wijngaard ten noorden van Telavi. De eigenaar heeft grote kroonluchters buiten neergezet, een geniale zet als sfeerverhoging om het extra romantisch te maken. Hij start met zijn wijnproeverij, met gepassioneerde uitleg over het wijnmaken. Je moet wel reserveren en de laatste 3 kilometer rijd je over een hobbelige grintweg om er te komen. Het eten is veel en ze serveren dezelfde gerechten als overal. Geweldige avond gehad.
Op slechts een kwartiertje rijden van Telavi ligt het dorp Tsinandali met een interessant huismuseum van Alexander Chavchavadze in een prachtig park. Het ging een beetje apart omdat we moesten aandringen op de rondleiding. Dat is de enige manier om de bovenverdieping (het interessante gedeelte) te mogen bezoeken. En toen waren we de enigen. Het kwam over alsof ze de toeristen alleen de wijnproeverij en de winkel op de begane grond in wilden hebben. Deze rijke man heeft in Georgië het Europese wijnmaken geïntroduceerd. Het park eromheen is mooi en groot en er staat een superluxe nieuw Radisson hotel in het park met meerdere restaurants. Dat is gebouwd bovenop de oude wijnkelder met 16.000 (ondrinkbare) flessen wijn. Ook hier moesten we aandringen om die te mogen bezoeken terwijl dat - net als de rondleiding - in het toegangskaartje zit.
We hebben ernaast bij wijnmaker Shumi geluncht in hun fantastische tuin met dieren. Ook hier kun je een wijnproeverij doen, leuke omgeving!
Een hele andere aanrader is een interessante rondleiding en kaasproeverij door de kaasfabriek Tsivis. We wisten niet dat er zoveel variaties van dezelfde kazen gemaakt kunnen worden. De proeverij is in hun gezellige tuin en het is zo ongelooflijk veel dat je de rest van de dag niets meer hoeft te eten. We kregen nog vijf bakken mee wat we niet op konden, echt veel teveel. Je moet dit van tevoren reserveren.
Sighnaghi
Op weg van Telavi naar Sighnaghi zijn we een beetje omgereden om de Citadel Gremi te bezoeken. We zijn hier ook omhoog gelopen voor een mooi uitzicht op het fort:

Sighnaghi is de city of love omdat je hier 24/7 kunt trouwen. Het is een mooi oud stadje met een bewaard gebleven stadsmuur. Het is ook een populaire dagtrip vanuit Tbilisi. Daarom is het overdag redelijk druk, terwijl 's avonds de restaurants halfvol zijn.
Het Bodbe klooster is vlakbij. Er rijden heel veel treinautootjes door het dorp, ook naar het klooster.
Restaurant Okro heeft op hun bovenste verdieping een terras met maar 5 tafeltjes, hier heb je geweldig uitzicht over het dorp. Aanrader! De restaurants Kusika en Balcony liggen veel lager in het dorp, zij hebben grote terrassen met uitzicht. Minder mooi uitzicht, en Okro vonden wij persoonlijker.
Klooster David Gereji
Als je van Signaghi richting Tbilisi rijdt en dan de afslag naar het zuiden naar het David Gareji klooster neemt, is de omgeving totaal anders dan wat we in de rest van Georgië gezien hebben. Heel droog, dor, een soort glooiende woestijn.
Het klooster is in de berg tussen Georgië en Azerbeidzjan uitgehakt. Ze zijn het niet eens over dit stukje grens dus Georgische militairen met mitrailleurs houden ons tegen om verder omhoog te lopen richting de grens.
Vlakbij het klooster zijn er rode regenboog bergen, mooi om hier te wandelen.
We hebben geluncht bij de Oasis Club in Udabno, het dichtsbijzijnde dorp bij het klooster. Dit dorpje ligt in een vlakte tussen heuvels (zie foto rechtsonder).
Op de terugweg naar het vliegveld zijn we gestopt bij Vineria Kakheti in het dorp Tokhaliauri. Dit is een leuke wijnproeverij in een hele mooie wijnkelder. Wel toeristisch met groepen. Mooie tuin, leuk personeel.
Praktische tips
Reistijd
Wij waren er de eerste drie weken van augustus. In de bergen was het heerlijk weer, rond de 25 graden. We hebben drie dagen regen gehad, af en toe bewolkt, maar over het algemeen zonnig of zon met wolken. In Tbilisi en het lager gelegen deel was het boven de 30 graden. In Kutaisi is de luchtvochtigheid erg hoog, dat was het minst aangenaam.
Overnachtingen
Overnachtingen heb ik zelf geregeld via Booking en Airbenb. Ik wilde zoveel mogelijk appartementen of huisjes zodat we ook zelf konden koken. Het was overal conform de afbeeldingen, goed contact met de verhuurders en schoon. Wel bijna allemaal contant betalen. De keukens waren slecht uitgerust. Je ziet veel driehoekshuisjes die mensen in hun tuin hebben gezet.
We hebben een overnachting bij Gogi Dvalishvili Wine Cellar inclusief een wijnproeverij en diner gedaan. Dat was een erg leuke avond. Diner wel vooraf reserveren.
In Telavi sliepen we in Seventeen Rooms, een heel gezellig boetiekhotel met zwembad. Aan de rand van het centrum, heel vriendelijk personeel, supergoed ontbijt.
In Signaghi zaten we in Guesthouse Bude op een centrale locatie. Heel veel mensen fotografeerden het gekleurde Lada autootje voor de deur met hun vlaggetjes erboven. Goede prijs/kwaliteit! In Signaghi heb je buiten het dorp bovenop een berg het bijzondere Bodbe hotel, vooral hun terras met uitzicht is gaaf en hun zwembaden zijn bijzonder: alsof je op Ibiza zit. In deze categorie heb je in Kazbegi het Rooms hotel. Ook met een fantastisch uitzicht terras. Deze twee hotels zitten in de hoogste prijscategorie: 300 euro per nacht ipv 30 bij Bude.
Vervoer
Op donderdag en zondag (in 2026) vliegt Transavia in 4 uur 45 minuten op Tbilisi vanuit Schiphol.
Autohuur is makkelijk. Wij hebben lang nagedacht over wel of niet een 4x4 omdat we in de bergen gingen rijden. Dat is een stuk duurder en achteraf was het niet nodig geweest. Al was het wel prettig op die slechte wegen dat het een hogere auto was.
Kosten
Het prijsniveau in de supermarkt is in 2025 vergelijkbaar met Nederland. Dat vonden we best duur als je hoort dat de inkomens meer dan de helft lager zijn. Langs de weg staan veel stalletjes met groenten en fruit. Dat is veel goedkoper dan in de supermarkt. Ook honing is op veel plaatsen langs de weg bij bijenkasten te koop. De markt is veel goedkoper. We hadden de indruk dat we als toerist bij de stalletjes veel meer moesten betalen dan de locals.
De bezienswaardigheden zijn de dubbele prijs voor toeristen t.o.v. Georgiërs. Dat staat open en bloot op de prijslijsten. Relatief nog goedkoop voor ons.
Een 3-sterrenappartement is veel goedkoper dan Nederland, voor 75 - 100 EUR per nacht. Een guesthouse was onder de 50 EUR per nacht. Restaurants zijn zeker goedkoper. Een cappuccino is 3,50 EUR, dat vonden we dan ook weer best duur als je hoort dat een gemiddeld maandsalaris ruim onder de 1000 EUR netto is.
Eten
We waren niet zo onder de indruk van het eten. Heel vet, grote porties, veel deeg, weinig groenten. Elke dag komkommer/tomaten salade. Walnoten lekker, kip in walnootsaus, auberginerolletjes gevuld met walnoten. Voor de rest stoofpotten en bijna alles in deeg: Khinkali = deegpakketjes, Kachapuri = deeg met kaas. Zo bijzonder dat overal in elk gebied, elk restaurant dezelfde gerechten op de kaart staan.
Wat niet bezoeken
We zijn niet naar de Zwarte Zeekust gegaan omdat we niet zo van het strand houden en we hadden gehoord dat Batumi heel toeristisch is met veel nieuwbouw en Russen.
Twee gebieden, Abchazië en Zuid-Ossetië, zijn sinds 2008 bezet door Rusland. Daar reden we pal langs af, rood reisadvies, het wordt echt afgeraden om naartoe te gaan.
Kutaisi en Borjomi zouden we slechts 1 nacht blijven en niet langer.
Reisroutes
Onze reisroute:
Wij zijn gestart met een paar dagen in Tbilisi en zijn daarna in een dag met stops in Mtscheta, Uplistsikhe en het Stalinmuseum naar Kutaisi gereden.
Van Kutaisi naar de noordwestelijke Kaukasus: Mestia en Ushguli. Via de andere kant terug de bergen uit naar Borjomi. Vanuit Borjomi een dagtocht naar Akhaltsikhe in het zuiden. Via een overnachting bij een wijnmaker in Gori de Militairy Highway naar Kazbegi gereden. Van Kazbegi naar het wijngebied: Telavi en Signaghi. We vlogen 's avonds dus hebben nog een volwaardige laatste dag gehad via het David Gareji klooster op de grens met Azerbeidzjan, Udabno en een wijnhuis in Kakheti voor we terugvlogen vanuit Tbilisi.
Minimale reisroute:
dag 1 - heenreis
dag 2 en 3 - Tbilisi
dag 4 - Military Highway naar Kazbegi rijden (stop Mtscheta, Ananuri en Vriendschapsmonument)
dag 5 en 6 - Kazbegi (Trinity Church en Juta vallei)
dag 7 - Telavi (diner Mestvirini vooraf boeken)
dag 8 - Signaghi
dag 9 - David Gareji en terugvliegen
Twee weken reisroute:
dag 1 - heenreis
dag 2 en 3 - Tbilisi
dag 4 - naar Borjomi rijden via Mtscheta, Uplistsikhe en Stalinmuseum
dag 5 - Borjomi
dag 6 - Vardzia
dag 7 - via Akhaltsikhe slapen bij Gogi Dvalishvili Wine Cellar (eten vooraf reserveren)
dag 8 - Military Highway naar Kazbegi rijden (stop Mtscheta, Ananuri en Vriendschapsmonument)
dag 9 en 10 - Kazbegi (Trinity Church, Truso vallei en Juta vallei)
dag 11 en 12 - Telavi (diner Mestvirini vooraf boeken)
dag 13 - Signaghi
dag 14 - David Gareji en terugvliegen
Drie weken reisroute:
dag 1 - heenreis
dag 2 en 3 - Tbilisi
dag 4 - naar Kutaisi rijden via Mtscheta, Uplistsikhe en Stalinmuseum
dag 5 - via Tsaltkoebo naar Mestia rijden
dag 6, 7 en 8 - Mestia wandelingen
dag 9 - naar Ushguli
dag 10 - naar Borjomi rijden
dag 11 - Borjomi, naar Vardzia rijden
dag 12 - Vardzia
dag 13 - via Akhaltsikhe slapen bij Gogi Dvalishvili Wine Cellar (eten vooraf reserveren)
dag 14 - Military Highway naar Kazbegi rijden (stop Mtscheta, Ananuri en Vriendschapsmonument)
dag 15, 16 en 17 - Kazbegi (Trinity Church, Truso vallei en Juta vallei)
dag 18 en 19 - Telavi (diner Mestvirini vooraf boeken
dag 20 - Signaghi
dag 21 - David Gareji en terugvliegen